கிறுக்கலின் நீரொளி

*

இரவுக்கும் வெளிக்குமான
ஒரு மெல்லிய இடைவெளியில்
நிரம்பி விடுகிறது இட ஒதுக்கீட்டிற்கான விகிதம்..

மீள்கனவினுக்கு இழுத்துச் செல்லும்
ஒற்றையடி ப் பாதையில் நான்,
நாங்களாகவே நிறைத்திருக்க,
ஓர் ஒளியாண்டின் தொலைவை
சுலபமாய் கடந்தடைய
சுடர் அரங்கேற்றத்தின் வழிகாட்டுதலில்
நகர்கிறோம் வெகுவேகமாய்..
பெண்ணொளியோ ஆணொளியோ
ஏதும் வேற்றுமையறியாதோர்
உலகத்தின் விளிம்பில்
விதைகளுடன் சுடர்கிறோம்
அழகான தீபங்களின் ஒளியாய்
ஒளி ஒளியாய்...
வெளிச்சமாய் நிரம்பி வழிகிறது,
காகிதத்தின் மையிருள் பிரதிபலிக்கும்
ஓர் ஒளி விளக்கின் கிறுக்கலில்..

 - தேனு

நன்றி உயிரோசை,
http://uyirmmai.com/uyirosai/ContentDetails.aspx?cid=6134

காற்றில் அசைந்தாடும் இசைசிறகுகள்

குளிரூட்டும் காற்று வேகத்தில்

மிதந்து தாளமிடுகின்றன

சாளரக் கதவுகள்..

தெருவோர நாய்குட்டியின் அருகில்

சன்னமான மண்தரையில் தன்னந்தனியாய்

உருள்கிறது காற்றை குடிக்கும்

ஒரு புல்லாங்குழல்..

வாய் திறந்திருக்கும் ஊதுதுளை நுனியில்

உட்புகும் கோட்டோவியங்கள்

வண்ண வண்ண இசைக்குறியீடுகளென

வெளியாகி விண்ணுக்கு சிறகடிக்கின்றன..

குளிர்ந்தாடும் இரவின் மேனியில் மெள்ள பயணமாகி 

இசைச் சிறகுகளுடன் வட்டமிட்டு

மின்னலென வெளிவருகிறாய்..

உன் அடர்மௌனத்தின் நீளத்தில்

இங்கொன்றும் அங்கொன்றுமாய் சில்லுடுகின்றன

இன்னமும் இசைக்கப்பெறாத மெட்டுப்பூச்சிகள்..

 - தேனு 

நன்றி உயிரோசை,

http://www.uyirmmai.com/uyirosai/contentdetails.aspx?cid=6158

குளத்துப் பூனையும் காலப் பறவையும்

வெண்ணிலா இல்லாத ஓரிரவில்
என்னை வந்தடைகிறது சாம்பல் நிறப் பூனை...
காலங்களூடே பயணிக்கும்
மந்திரக் குளத்தைக் காண்பிக்கிறேன்,
என்னோடு வா என்கிறது..
வெகுநாட்களான பயணத்திற்குப் பிறகு
நானும் பூனையும்
வெண்ணிற குளத்தைக் கண்டறிகிறோம்..
ஒவ்வொரு நாளும் இரவில்
பூனை மட்டும் குளத்திற்குள் செல்கிறது.
மறுநாள் நிறம் மாறி
செந்நிறப் பறவையுடன் கழித்த காலங்களை
தன் ரோமங்களின் நிறங்களில் கதைக்கிறது.
எதிர்காலத்தின் நிகழ்வுகளைக்
காண்பிக்கும் பறவையைக் காணும்
நொடிகளை எதிர்பார்க்கத் துவங்குகிறேன்.
பூனை உறங்கிய நாளொன்றில்
பறவையைத் தேடி குளத்திற்குள் சென்று
காலச்சுழலில் சிக்கிக் கொள்கிறேன்...
வற்றிய குளத்தின் கரையில்
பெருத்த வயிறுடன் அமர்ந்திருக்கிறது
தன்னந்தனியாய்
சாம்பல் நிறப் பூனை...

 - தேனு

நன்றி உயிரோசை,

http://www.uyirmmai.com/ContentDetails.aspx?cid=6134

பூவண்ண மழையின் ஓர் இதழ்

சாரல் தீண்டும் மௌனஇரவின்

மழைத்துளி ஒவ்வொன்றையும் விரல்களில் ஏந்தி

தன்னுயிர் சுவாசத்தால்
வண்ணத்துப்பூச்சியென மாற்றி
நட்சத்திரப் பூவனத்தில்

விடுத்துக் கொண்டிருந்தாள் யாழினி..

சிறகடித்துப் பறக்கும் ஒவ்வோர் துளிக்கும்
ஒரு வண்ணக்கவிதை கணக்கென
வண்ணத்துப்பூச்சி உடலெங்கும்
தன் கன்னங்களின் நிறம் குழைத்து
வரைந்து கொண்டிருந்தாள்..

அவளை வண்ண வண்ணமாய் ரசித்துக்
கண்சிமிட்டியபடி சிலிர்த்திட்டு பறந்திருந்தது
பூவண்ண மழையிரவு...

 - தேனு

நன்றி உயிரோசை,

http://www.uyirmmai.com/uyirosai/Contentdetails.aspx?cid=5271

உலர்த்தப்படும் பழுப்புகளின் நிறம்

ஒரு வகையான உரையாடலுக்குப் பிறகு

உடைகள் முழுதும்

அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாய்

நிரம்பியிருகின்றன,

பழுப்பு நிற திட்டுகள்..

காலநீர்மை உடைகளின் மையத்தில் 

ஒரு அன்பின் இயற்பியலையோ 

ஒரு இறுக்கத்தின்  வேதியலையோ

வலிந்தளிக்கும் பட்சத்தில்

திட்டுகள் இலகுவாய்

நிறம் மாறத் துவங்கியிருந்தன..

சொற்களின் உணர்வு வீரியத்தில்

பழுப்புகளை இழுத்துப் பிழிந்து

யதார்த்தக்கம்பங்களின்

ஒரு பிடிக்கும்

மறு பிடிக்குமான

தொலைவில் பிழியப்பட்டு உலர்கின்றன..

உலர்த்திய உடையின் நுனிகளில்

சொட்டு சொட்டாய் வழிந்து கொண்டிருந்தது

நிறமற்று வெறுப்பு நீர்..

- தேனு

நன்றி உயிரோசை,

http://www.uyirmmai.com/ContentDetails.aspx?cid=6123

நிலவதனி என்றொரு அரசி

உடலெங்கும் உயிர்ப்புகளை

செருகிக் கொண்டு நடக்கிறாள் நிலவதனி,

அவளது விழிகளின் ஓரத்தில் அமர்ந்திருக்கும்

மின்மினிகள் அரவமற்று சிரிக்க,

காற்றலைகளின் போக்கில்

ஒரு செவ்வண்ண வனத்தை

அடைகிறாள்..

வனத்தைக் கிழித்து பாயும் நிறமற்ற நதியை

ஒரு மீன்குடுவையில் நிரப்பி

திருப்தியுடன் திரும்புமவள்

வழியில் ஈர்க்கும் விட்டில்களையும்

ரீங்காரமிடும் சில்வண்டுகளையும் அணைத்து
வேகமாகத் தன் வனத்தை அடைந்து மரிக்கிறாள்.

மரித்தவள் கைகளில் இருந்து

மெல்ல குடுவை நழுவி

நதி உருள, கரைகளில்

மெள்ள மெள்ள

நிலவதனி மலர்கள் பூக்கத் துவங்குகின்றன..

 - தேனு

நன்றி உயிரோசை,

http://www.uyirmmai.com/ContentDetails.aspx?cid=6123

இனிக்கும் விரல்களின் சுவை

நகங்களின் விளிம்பில்
உயிர்க்கும் நீர்வண்ணங்களையும்,
உள்ளங்கையின் மையத்தில்
வான்நிறைக்கும் மீள்சிறகுகளையும்
கைவீசி கைவீசி பறக்கவிட்டு,
முகம் முழுக்க பிசுபிசுத்தபடி
இனிப்பு நிலா
மீண்டும் வேண்டுமென்கிறாள்
விரல்கள் முழுதும்
ஏக்கவண்ணங்களுடன் யாழினி...

 - தேனு

நன்றி உயிரோசை,
http://www.uyirmmai.com/ContentDetails.aspx?cid=6110

வெளியாகும் விடத்தின் ஒரு துளி

விடத்தினை ஒத்திருக்கும் பானத்தின் ஒரு துளி
நீண்டதொரு சுவாசக் கோப்பையில்
மெள்ள பயணிக்கிறது..

.

பயணத்தின் ஒவ்வொரு அடியிலும்
உயிர்ப்பின் மீள்சிறகுகளை
யதார்த்தமாய் பொசுக்கிக் கொண்டு
வெறுப்பின் உமிழ்நீரால்
இலகுவாய் வாசல் திறந்து கீழிறங்குகிறது...

.

வேதிவினை விளைவுகளால்
மாற்றத்தை உருவாக்கி
வீழ்அணுக்களை உயிர்ப்பிக்க எண்ணி
ஏமாற்றநீர்மையில் நழுவுகின்றன
துளிரன்பின் தீத்துகள்கள்..

.

உயிர்ப்பின் மையத்துளியை
நோக்கிப் பயணித்த
வார்த்தைபாணத்தின் விடத்தால்
மெள்ள மெள்ள　
நிறைகிறது சுவாசப்பை...

 - தேனு

நன்றி உயிரோசை,

http://www.uyirmmai.com/Uyirosai/contentdetails.aspx?cid=6110

தன்னிலை மறந்த பொம்மையின் பயணம்

ஒவ்வொரு உலகமாகச் சென்று
தனக்கான மௌனக்கதையைச்
சொல்லிச் செல்கிறது பொம்மை..
.
முதல் உலகில் குழந்தை ஒன்று
நகைத்தபடி
பொம்மையை அணைத்து ரசிக்கிறது..
.
இரண்டாமதில் இருவண்ண பட்டாம்பூச்சிகளை
விழிமுழுதும் நிறைத்த சிறுமி
பொம்மையிடம் சிறகுகளைக்
கதைத்து பறக்கிறாள்...
.
மூன்றாமதில் கைப்புத்தகங்களை
அறைமுழுதும் நிரப்பிய பெண்
ரகசியங்களை
பொம்மையிடம் அரங்கேற்றுகிறாள்..
.
நான்காம் உலகில் வசித்துவந்த
உதிரம் சுவைக்கும் கழுகிடம்
சிலாகித்துத் நிகழுலகிற்கு
உணர்வற்றுத் திரும்பும்
கைகால் முறிபட்ட பொம்மை,
ஐந்தாம் உலகின் சுவர்களில்
வண்ணங்கள் இழந்து கிழிக்கப்பட்ட
ஒரு புகைப்படத்தில் சென்று
அமர்ந்து கொள்கிறது...

- தேனு 

நன்றி உயிரோசை,
http://www.uyirmmai.com/ContentDetails.aspx?cid=5918

மெள்ள மீள்வடிவம் பெறும் மௌனம்

கனவுகளின் நீர்மம் கெட்டிபடத் துவங்கும் நிகழ்வுகளில்
வண்ணமற்றச் சிறகுகளுடன் சில எழுத்துக்கள்
மொய்த்துக் கொண்டிருக்கின்றன..
.
மௌனமென்ற ஒற்றை இடத்தைப்
பூரணமாக்கும் எந்தவொரு எழுத்தையும்
இக்கணம் வரைக் கண்டதாய்
துளியும் நினைவில்லை..

ஒரு முறை வீழ்ந்தால் மறுமுறை என்ற
முயற்சி திருவினையாதலும்
தோற்றுப் போகிறது
வெற்றிரவின் ஓர் ஓரத்தில் வீழும் இச்சிறகுகளுக்கு...

வீரியத்துடன் வெளிவரும் புன்னகையில்
புறந்தள்ளுதல்
அவ்வளவு எளிதாயில்லை
என்கிறது வள்ளுவன் எழுதிச் சென்ற இன்சொல்..

ஈடிணையற்ற மௌனத்தை
நொசிவிழைக்கயிறால் தொடுக்க முயல்கின்ற
எழுத்துக்கள்
ஒரு மெல்லிய ஒளியின் விளிம்பில்
துவண்டு நிற்க,
வண்ணங்களற்ற சிறகுகளை
கனவுகளின் நீர்மத்தைத் துடைத்தெடுத்து
நீர்வண்ண இறகுகளால்
மெள்ள நிறைகிறது எழுத்துக்களாலான சிறகுவனம்..

 - தேனு 

நன்றி உயிரோசை,
http://www.uyirmmai.com/ContentDetails.aspx?cid=5918

மௌனத்தின்கீழ் வீழும் மீளாச்சிறகுகள்

மின்கம்பி மட்டையின் மௌன அசைவுகளில்

மின்னித் தெறிக்கும்

பட் பட் ஒலிக்கீற்றுகள்...

**

இரவின் ஓர் ஓரத்தில்

ஒன்றாய் கூடிக்கொண்டிருந்தன

உயிரற்ற சிறகுகள்..

- தேனு

நன்றி உயிரோசை ,

http://www.uyirmmai.com/ContentDetails.aspx?cid=5709

இருமொழிப் பறவைகள் நிறைந்த அறை..

**

வெயில் துளிகளைப் பருகிக் கொண்டிருந்த

இரு பறவைகளை

கூண்டுடன் சிலாகிப்பவளுக்காக
வீட்டிற்கு அழைத்து வந்திருந்தேன்...
தன் சிறகுக் கதைகளை முழுதும்
கேட்டுக் கொண்டிருந்த கூண்டைவிற்று
பறவைகளுடன் மௌனங்களை
உச்சரிக்கத் துவங்கினாள்..

*
ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு துளியென
அறையெங்கும் மௌனங்களை மட்டுமே
பறவைகளுக்குப் பருகக் கொடுத்தாள்..
காற்றை புறக்கணிக்கும் குடுவைக்குள்
படுத்தவளைக் கண்ட
இரு பறவைகளும் காலத்தைக் கடந்து
சிறகடிக்கத் துவங்கின...
அவைகளுக்கான அவள் மௌன வனமெங்கும்
வண்ணமிசைச் சிறகுகளை நிரப்பி
ஒன்று ஒளிவண்ணத்திலும்
மற்றுமொன்று ஒலிவண்ணத்திலும்
சிறகடித்துப் பறந்திருந்தன...

**

- தேனு

நன்றி உயிரோசை,
http://www.uyirmmai.com/ContentDetails.aspx?cid=5727

ஒரு சொல்லில் உறைந்திடும் நிமிடம்

அப்படியான ஒரு சொல்லில்

தனித்திருக்கிறேன்...

மிகத் துல்லியமான இழையில் தாழ பறக்கும்

ஓர் எழுத்துத்தும்பியின் 

மிச்ச உயிர்

கோர்வையென்னும் நொசிவிழை கயிறால்

பிணைக்கப்பட்டிருக்கிறது..

ஒவ்வோர் எழுத்துத்தும்பியின் பின்புறமும்

மெல்ல பறக்கும்

வெள்ளைச்சுவரின் மௌனத்துளிகளைக்

கொள்வதற்கான

இருப்பிலில்லை அறை..

கொள்ளாத் துளிகளின்

ஓர் எல்லையில் எழுத்தும்

மற்றுமோர் எல்லையில் மௌனமுமாய்

ஒரு நகைப்பிலோ,

ஒரு வரைதலிலோ,

ஒரு கோட்டோவியத்திலோ,

அடங்கா அர்த்தங்களால் ஆகிறது

சொல், ஒரு சொல்..

அப்படியான ஒரு சொல்

முழுதாய் வியாபித்திருக்கிறது

எனதிந்த இரவினை...

 - தேனு

நன்றி உயிரோசை,
http://www.uyirmmai.com/ContentDetails.aspx?cid=5727

துவங்கும் உரையாடல்களின் மையப்புள்ளி

உரையாடல்களின் மறதியில்

இழுபடுகின்றன புள்ளிகளற்ற கோடுகள்...

கோடுகளின் அழுத்தமான விவாதத்தில்

வார்த்தைகளைக் கோர்க்க

முழுதாய் மனமின்றி

புன்னகைக்கிறது வரைமௌனம்...

மௌனத்தின் அர்த்தங்களையும்

வார்த்தைகளின் அனர்த்தங்களையும்

மொழிபெயர்க்க மறந்து

பாதியாய் சிக்கலில் நிற்பதில்லை

கோலக்கோடுகளின் நீளங்கள்..

இரைந்திடும் வண்ணப்பிழைகளை

உறைநிமிடங்களில் இழைக்கிறது,

விடியலின் நொடித்துளிகளால்

வெளியிடப்படும் ஒற்றை மன்னிப்பு..

அடுத்து, எழுத்து மழை பெய்யத் துவங்குகிறது

கோலத்திற்குள் நெளியும் புள்ளிகளாய்...

- தேனு 

நன்றி உயிரோசை

உயிர்ப்பின் மீள்சிறகுகள்

வானவில்லின் வனத்திலிருந்து
சிறு சிறு வண்ணத்துளிகளைப் பறித்து

சிற்பம் தொடுத்துக் கொண்டிந்தவளிடம்

மீள்வருகை சாத்தியமா என்றேன்...

நட்சத்திரங்கள் சிரித்திருக்கும்
வண்ணக்கசிவின் உருவமற்ற சிற்பங்களில்

கனா தழும்பும் முத்தங்களால்

உயிர்க்காற்றை உட்புகுத்தத் துவங்கி இருந்தாள்

யாழினி..

- தேனு

நன்றி உயிரோசை

துளிர் நிமிடங்களின் இலை

திரையிட்டு மூடிய சாளரக்கம்பிகளைத்
தழுவிச் செல்கிறது
காற்றோடு பாயும் மௌனம்..
சாளரத்து மலர்க்கொடியின் கைகளில்
சிக்கிக்கொண்டு தவிக்கும்
ஒற்றை இலைச்சருகை 
இலகுவாய் காப்பாற்றத்
தாண்டவம் ஆடிக்கொண்டிருக்கின்றன 
தொலைகாட்சி மின்கம்பிகள்...

- தேனு

நன்றி உயிரோசை,

சுழல்களாலான ஒரு இரவுக்குவியல்

கூறுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டிருக்கும் உடலைத்

தழுவத்தகுந்த விஷப்பறவையொன்றை

இரவிற்காக மட்டும் வளர்த்து வருகிறேன்..

தூக்கம் களைந்தெழும் எந்தவொரு இரவிலும்

முன்னிரவில் நடந்தேறியவைகளை

நகங்களில் படிந்திருக்கும் கறையைக்

கொண்டு யூகிக்கிறது பறவை..

நிதம் ஒலிக்கும் கூக்குரலை

ரசிக்கவரும் வேடர்கள் 

அமுதம் கொண்டு என்னையும் பறவையையும் 

கொலை செய்ய முயல்கின்றனர்..

விஷத்தின் உருவம்கொண்டு

சுழல்வியூகம் படர்த்தி அமுதப்படுக்கையில்

மலர்ந்துவிடுதல் எங்களுக்கு மிகவும் பிடிக்கும்..

தொடர்ந்து வந்த நாட்களில் என்னறைமுழுதும்

மரித்துப்போய் நிரம்பியிருக்கின்றன

அபிமன்யுக்களின் நிழல் பிம்பங்கள் மட்டும்..

 - தேனு

நன்றி உயிரோசை,

வீழ்ந்து மீளும் வார்த்தைகளின் வன்மக்கீற்றுகள்

சிரித்திருக்கும் என்னையும் என் பொறுமையையும்
முழுதாய் விழுங்க விழிகள் சிவந்து காத்திருக்கும்
வன்மத்தின் வீரிய வார்த்தைகளை
சுற்றமற்ற சுவர்களை நோக்கிச் சிதறடிக்கிறேன்..

சிதறிப் போகும் ஒவ்வொரு வார்த்தையும்
பயணிக்கும் தொலைவை மறந்து
வேகச்சிறகுகளைக் கொண்டு வெட்டி வீழ்த்துகின்றன
முன்நிற்கும் சுவர்களின் ஏதும் விளங்கா குறுநகைப்பை..

ஆசுவாசமாகியிருந்த தருணம்
என்னை நோக்கி விதியின் கூரிய வாட்களை ஏவிடத்
துவங்கியிருந்தன சுவர்களின் கீறல்களும்
வெளிறிப் போன வீக்கங்களும்...

உடலெங்கும் சிவக்கத் துவங்கிய
சில நொடிகளில் வெளியேறத் தவிக்கின்றன,
என்னுளிருந்து என்னை மீறிய
மேலும் ஓரிரு வார்த்தை துணுக்குகள்..

- தேனு


நன்றி உயிரோசை 

செரித்துப் போகும் சொற்களின் பயணம்

சொற்களை மட்டும்
செரித்துக் கொண்டிருக்கிறது மனம்..

நுகர்வுக்குழாய் வழி
பயணித்த நெருப்புச்சொற்கள்
மெதுவானதொரு உணர்வுப் பிழம்புகளை
வன்மைச் சாயம்பூசி உள்ளிறக்குகின்றன..

மனதின் இயல்பிற்கு எதிராய்

இயங்க துவங்கியிருந்த சொற்கள்

மெல்ல என் இதயத்தின் துவாரங்களைத்

துழாவித் துழாவிக் கண்டு கொள்கின்றன,

இதயச் சுவர்களின் மென்மையை உடைத்தபடி..

தனிமை அமிலத்துளிகளை
மெய்மறக்க உருவாக்கிச் சில சொற்களை மட்டும்
செரித்துக் கொண்டிருக்கிறது என் மனம்..

 

- தேனு

நன்றி உயிரோசை